Produkt został dodany do koszyka.

MUZYKOTERAPIA GRUPOWA

Muzykoterapia grupowa

Cena – 500 zł – grupa do 12 osób.
Czas trwania – 40 minut

WARSZTATY

  • Wspólnie z uczestnikami sesji tworzymy improwizacje wokalne, instrumentalne, ruchowe.
  • Scenariusze zajęć są „elastyczne”, czyli modyfikowane na bieżąco, w zależności od reakcji odbiorców, zaangażowania w działanie oraz relacji z grupą/ klientem.
  • Ważne jest aby uczestnicy warsztatów nie czuli się oceniani i wiedzieli, że nie można zagrać ani zaśpiewać źle.
  • Priorytetowe jest  zaangażowanie w działanie, wspólna komunikacja, atmosfera zaufania i poczucia bezpieczeństwa.
  • Umiejętności muzyczne podopiecznych nie mają tutaj żadnego znaczenia.

MUZYKOTERAPIA

Kilka słów o tym, czy muzykoterapia to tylko „gra na bębenku?”

W muzykoterapii:

  • istotny jest sam proces, umiejętności muzyczne nie mają tu żadnego znaczenia,
  • niedopuszczalne jest dokonywanie ocen i porównywanie dzieci do innych uczestników zajęć,
  • na pierwszych spotkaniach dziecko może czuć się skrępowane i nie będzie chciało brać udziału w zajęciach, wówczas nie powinniśmy je do tego zmuszać,
  • pozwólmy dziecku obserwować zajęcia „z boku”, stopniowo jak dziecko przełamie lęk czy nieśmiałość i będzie gotowe, samo włączy się do zabawy,
  • w trakcie sesji najważniejsze jest zaangażowanie w działanie i komunikacja przez muzykę,
  • plan zajęć nigdy nie jest na tyle sztywny, aby nie uwzględnić w jego realizacji reakcji uczestników,
  • dążymy do poprawy funkcjonowania oraz stanu psychofizycznego danej osoby,
  • budujemy atmosferę zaufania i poczucia bezpieczeństwa, które są priorytetowe. Dziecko ma się czuć sobą i ma się czuć dobrze!

CELE MUZYKOTERAPII

Cele dostosowane są indywidualnie do potrzeby dziecka bądź grupy. Wyróżniamy m.in.:

  • KOMUNIKACJĘ WERBALNĄ I NIEWERBALNĄ – słuchanie siebie nawzajem,
  • ROZWÓJ PROCESÓW POZNAWCZYCH: uwaga, pamięć, szybkość reakcji, spostrzegawczość i koncentracja,
  • ROZWÓJ SPOŁECZNY – współpraca, relacja, empatia,
  • CIERPLIWOŚĆ – oczekiwanie na swoją kolej gry, na zmianę instrumentu, itp
  • PODNOSZENIE SAMOOCENY –  każdy uczestnik gra tak, jak czuje w danej chwili, może wyjść z inicjatywą, co może wzmocnić jego pewność siebie i podnieść poczucie własnej wartości
  • INTEGRACJA SENSORYCZNA (trzy kanały sensoryczne – wzrokowy, słuchowy oraz kinestetyczny, koordynacja wzrokowo-ruchowa, koordynacja słuchowo-ruchowa),
  • USPRAWNIANIE MOTORYKI małej i dużej,
  • SFERA FIZJOLOGICZNA – rytm, puls, tempo, schemat oddziałuje na sferę fizjologiczną, jest organizatorem muzyki. Rytm wpływa na tętno, ciśnienie krwi, oddech. Dynamika oddziałuje na napięcie i odprężenie,
  • ROZLUŹNIENIE i LIKWIDACJA NAPIĘCIA – zabawy rozluźniające, odprężające,
  • ROZWÓJ MOWY – wyliczanki, sylabizowanie, rytmizacja pomaga w rozwoju mowy.
  • EMOCJE – melodie, struktury wysokościowe i czasowe często angażują emocje. Umiejętność nazywania własnych emocji, nie zawsze jest możliwa werbalnie, ale możemy ją pokazać poprzez wrażliwość i ekspresję w działaniach twórczych,
  • EKSPRESJA – zachęcenie do bycia sobą bez oceny,
  • ZAANGAŻOWANIE – najważniejsze jest zaangażowanie w działanie,
  • MOTYWACJA DO DZIAŁANIA – skupienie się na zasobach, a nie na dysfunkcjach

„…zamiast skupiać się na byciu doskonałym, trzeba nauczyć się mieć zaufanie do niedoskonałości” (Stachyra K., 2012, s.81).

TECHNIKI

Nasze cele staramy się uzyskać dzięki muzykoterapii aktywnej, która opiera się następujących technikach:

  • improwizacja instrumentalna, wokalna i ruchowa
    improwizacja pomaga zintegrować grupę, rozbudza kreatywność, dzięki niej dzieci mogą spróbować przedstawić własne stany emocjonalne. Wymaga koncentracji uwagi, współpracy, podporządkowania regułom. Improwizacja może zostać narzucona, zaplanowana lub ustalona wspólnie,
  • śpiew – dzięki wspólnemu śpiewaniu budujemy spójność grupy, stymulujemy ekspresję,
  • gra na instrumentach – ćwiczymy umiejętności społeczne. W muzycznej zabawie w dyrygenta, możemy zamienić się rolami z  dzieckiem, może ono wejść w pozycję dyrygenta – osoby odpowiedzialnej,  prowadzącej, dominującej, co daje poczucie sprawstwa. Natomiast dzieci grające to, co dyrygent pokazuje, koncentrują się na nim i starają się pomóc w realizacji zadania, co integruje grupę.
  • ruch przy muzyce –aktywność ruchowo-wzrokowa, słuchowo-ruchowa, np. łączenie ruchu z rekwizytami, instrumentami, odtwarzanie prezentowanych wzorów ruchowych, odtwarzanie muzyki ruchem, reagowanie ruchem na polecenia słowne, śpiewanie z jednoczesnym wykonywaniem rytmu. Dzieci spontanicznie i ekspresyjnie reagują na muzykę, można zaobserwować poziom energii dziecka, w trakcie ruchu, we wspólnym tańcu widoczna staje się relacja – poczucie wspólnoty, taniec może zaktywizować i zintegrować grupę. Taniec, ruch i gesty  pozwalają rozładować energię, wyrazić swoje emocje, ekspresję.
  • działania plastyczne – „przekładanie” wrażeń przy muzyce na formę plastyczną, integracja grupy przy wspólnych pracach.

CYTATY

„Muzykoterapia jest wskazanym przez wykwalifikowaną osobę użyciem muzyki w celu wywołania pozytywnych zmian w psychicznym, fizycznym, poznawczym albo społecznym funkcjonowaniu jednostki z problemami zdrowotnymi lub edukacyjnymi”. (Stachyra, 2012, s.48).

„Każdy z nas słuchając muzyki – tak naprawdę słyszy co innego, oglądając obraz – widzi co innego, a czytają poezję – rozumie co innego. Bo pojmujemy te sztuki przez pryzmat własnego doświadczenia.”. (Stachyra K., 2012 s.62)

„Kontakt z muzyką ma charakter komunikatywny i jest podstawą aktywnego udziału w doświadczeniu, dzięki któremu osoby mogą uwolnić się od zahamowań i zapomnieć o ograniczających je trudnościach”

Nordoff, C.Robbins

 

Czy jest różnica między lekcją muzyki a muzykoterapią?

Muzykoterapia dzieci posługuje się podobnymi środkami co pedagogika muzyczna, jednak podstawową cechą wyróżniającą zajęcia muzyczne od muzykoterapii jest  – CEL DZIAŁAŃ!

EDUKACJA MUZYCZNA

  • przekazanie określonego zasobu wiedzy muzycznej,
  • kształcenie słuchu wysokościowego,
  • rozwój poczucia rytmu,
  • nauka gry na instrumentach,
  • nauka tańca

Reasumując: liczy się efekt końcowy a dzieci poddane są ocenie.

Realizacja planu = świadome uczenie.